Październikowe relacje

 

Szkoła Podstawowa nr 3, 55, 68, 82, 33 oraz Poznańska Szkoła Chóralna im. Kurczewskiego, Zespół Szkół z Tulec, Szkoła Podstawowa z Rudnik, Wspólnota Opus Dei z Warszawy i Dziewczęta z Berlina, to przedstawiciele 13 grup, które w tym miesiącu odwiedziły nasze Elżbietańskie Centrum Pomocy Ubogim przy ul. Łąkowej 2 w Poznaniu.

Prezentacje i poznanie codziennego życia Centrum oraz możliwości pomagania ludziom bezdomnym i w kryzysie bezdomności były celem przewodnim każdorazowych odwiedzin. Otwieranie się na dzieci i młodzież, nosi w sobie zamiar uwrażliwiania młodych serc na ludzką biedę, odrzucenie czy niedostatek. Drobne gesty, prace czy radości mają pokazać młodemu pokoleniu, że nie tylko „należy się” ale można też coś dać ze swego talentu i zdobytych bądź wrodzonych umiejętności.

Tak zatem, młodzi ludzie, wypiekali różne pyszne słodkości: ciasteczka bezglutenowe i pełnoziarniste, ślimaki z makiem, ciasto maślankowe z jabłkami i tudzież takie samo ale z makiem i kruszanką oraz ciasto bananowe, którymi dnia kolejnego mieli zostać uraczeni nasi Ubodzy. Ten mały, niewielki gest, pokazuje młodym jak bardzo można cieszyć się z pomagania i dzielenia się sobą samym ale ….. jest też okazją, aby Ubodzy zwrócili uwagę na każdego kto chce im pomóc – nawet na tego małego, młodego człowieka. Może tym sposobem zmienimy myślenie społeczeństwa o „niewrażliwej młodzieży”. I wcale nie chodzi tu o punkty w dzienniku zachowań ale o zwyczajne dobro, które często jak okruszek wysypuje się po ulicach, trzeba tylko umiejętnie je podnieść i spojrzeć przez nie jak przez barwny kalejdosop.

Oprócz wypieków, młodzież i dzieci przygotowywały plastyczno-techniczne dekoracje na stoliki, laurki do ręki wręczane podczas zwiedzania Centrum, torby „cegiełki” na wsparcie remontów i wiszące, jesienne dekoracje do jadalni. Ostatnim dodatkiem zwiedzających grup były małe koncerty dziecięcych, rozśpiewanych buzi. Wesołe ale bogate w treści piosenki religijne rozjaśniały twarze Podopiecznych, dodawały otuchy i rozweselały szare, jesienne przedpołudnia.

Reasumując ten piękny, jesienny październik chcę podziękować. Dziękuję zatem z całego serca: Nauczycielom, Wychowawcom i Liderom Wspólnot za przyprowadzenie dzieci i młodzieży na doświadczenie wolontariatu i poznanie działalności Centrum Pomocy Ubogim. Dziękuję Uczniom Szkół za każdy wypiek, każdy wycięty listek, czy narysowany z miłością rysunek. Dziękuję za przyniesione leki, opatrunki i bandaże oraz jesienno-zimową odzież. Dziękuję za każdy uśmiech, którym obdarzyliście podopiecznych, każde proszę, dziękuję, smacznego….. Jesteście naszą NADZIEJĄ w pogubionym świecie – jak mawiał św. Jan Paweł II – która rozjaśnia mroki, dodaje sił i mówi: WARTO ŻYĆ DLA MIŁOŚCI, WARTO POŚWIĘCAĆ CZAS DRUGIM, WARTO POMAGAĆ. Niech Wszystkim Bóg hojnie wynagrodzi i błogosławi. Za wszystko DZIĘKUJĘ.